Top Moslima's

Interviews met top moslima's.

Fatima Elatik

‘Rot toch op!’

Hooggehakt en grofgebekt. Dat is de Amsterdamse stadsdeelwethouder Fatima Elatik. De discussie over haar hoofddoek is volgens haar eigenlijk niet belangrijk. “Het is ongelofelijk hoe de maatschappij zo gefixeerd kan zijn op één vierkante meter stof.”

Bijna zestien was de Fatima toen ze besloot een hoofddoek te dragen. Opgegroeid in een witte wijk en met liberale Marokkaanse ouders was het geen logische stap. “Ik heb er goed over nagedacht en echt alle religies onderzocht. Het was in de fase dat je je afvraagt ‘wie ben ik?’.” Haar vader stond in eerste instantie ook niet te springen toen Fatima besloot haar haren te bedekken. “Hij vroeg meteen waarom? Volgens hem was ik een oud wijf met die hoofddoek.” Het was voor haar en haar omgeving dan ook even wennen. Op haar eerste schooldag met hoofddoek nam de directeur haar apart en wilde weten of dit haar eigen keuze was. Dat kon Fatima, bijdehand als ze is, volmondig bevestigen. Sindsdien was het voor Fatima geen belemmering meer. “Het was wel even wennen. In mijn tijd zag je sowieso nog weinig hoofddoeken op scholen. Toen ik en mijn vriendin naar de universiteit gingen, vielen we echt op. Een bezienswaardigheid waren we, zo voelde het.”

Inmiddels heeft Fatima die schoolcarrière glansrijk doorlopen en na verschillende banen is ze als wethouder voor het Amsterdamse stadsdeel Zeeburg aan de slag, zonder haar hoofddoek ooit af te zetten. “Mensen vroegen wel aan mij: het is toch om je haren te bedekken zodat je mannen niet opwindt.  Rot toch op! Ik heb met mijn hoofddoek nog nooit zoveel sjans gehad.  Het is voor mij een symbool. Dit is wie ik ben, take it or leave it!” Toch was het voor haar niet altijd makkelijk. “Na 9/11 was ik ineens de wethouder met de hoofddoek. Het ging niet om mijn deskundigheid maar om die vierkante meter stof. Toch vind ik dat ook niet erg, het is ook mijn taak om dingen uit te leggen. Maar als ik dan denk aan die gezinnen in Zeeburg die in armoede leven,  vraag ik me toch wel af: waar hebben we het over?”

Fatima heeft het door haar grote mond, harde werken en betrokkenheid ver geschopt in een bestuurfunctie binnen de gemeente. Volgens Fatima is dat ook niet vreemd. “Die moslimmeiden van nu moeten nu ook een beetje lef tonen. Met hoofddoek ben je niet dood ofzo. Ik heb weleens een meisje op sollicitatie gehad met hoofddoek. Heel verlegen, keek alleen naar de grond. Dan denk ik geen wonder dat niemand je aanneemt. Laat zien wie je bent. De hoofddoek heeft mij nog nooit tegenhouden. Je moet er gewoon voor gaan. Je wordt op je capaciteiten beoordeelt maar het gaat ook om de presentatie. Kin omhoog, borst vooruit en hup die wereld in!” Volgens Fatima is er nog veel potentie onbenut. Meiden van nu laten zich te snel wegblazen door tegenslagen of vooroordelen. Juist het doorzettingsvermogen en laten zien wie je bent brengt je verder in deze maatschappij. “Wij hebben de toekomst. We hebben gestudeerd en zijn niet op ons mondje gevallen. Laat dan ook je stem horen!”